Miejsce postojowe we WM

Wiele wspólnot mieszkaniowych ma na swoim terenie wydzielone miejsca postojowe przypisane konkretnej osobie. Ta bardzo przydatna mieszkańcom część nieruchomości wspólnej sprawia jednak wspólnotom mieszkaniowym i administratorom niemałe problemy związane z właściwym zarządzaniem.

 

Problem prawny z miejscami postojowymi pojawia się w związku z tym, że określenie miejsca postojowego sprowadza się tylko do wyrysowania linii wyznaczającej granice tego miejsca. Nie może ono być samodzielnym lokalem, tak jak lokale mieszkalne w budynku, gdyż zgodnie art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali (uwl), samodzielnym lokalem jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb. Miejsce postojowe nie może, zatem zgodnie z art. 2 ust. 1 uwl stanowić odrębnej nieruchomości, a w konsekwencji odrębnego przedmiotu własności. W przypadku miejsc postojowych taki odrębny przedmiot własności można osiągnąć tylko wówczas, gdy poszczególne miejsca postojowe znajdują się w budynku i są zaprojektowane jako oddzielne pomieszczenia wydzielone trwałymi ścianami od pozostałych lokali i od nieruchomości wspólnej. Miejsce postojowe nie spełnia też warunków do uznania go za pomieszczenie przynależne. Jak stanowi art. 2 ust. 4 uwl do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż. Miejsce postojowe nie jest pomieszczeniem, więc nie może być pomieszczeniem przynależnym. Potwierdził to Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu z dnia 14 grudnia 2005 r. (sygn. akt SK 24/05). Prawo do miejsca postojowego można zapewnić też poprzez ustanowienie służebności parkowania pojazdu. Parking pozostanie wówczas częścią nieruchomości wspólnej, jednak obciążoną na rzecz właścicieli konkretnych lokali służebnością parkowania na takich miejscach postojowych z wyłączeniem innych osób. To rozwiązanie powoduje, że taka służebność przechodzi zawsze na kolejnego właściciela danego lokalu i umożliwia przypisanie konkretnego miejsca postojowego do danego mieszkania. Jednak w odróżnieniu od posiadania garażu taka forma uniemożliwia sprzedaż samego miejsca postojowego bez równoczesnej sprzedaży mieszkania. Jeśli działka będąca własnością wspólną jest na tyle duża, aby powstały tam miejsca postojowe, to dobrym rozwiązaniem jest wyrównać taki teren, utwardzić i podzielić na tyle miejsc ile jest wszystkich lokali. Aby uniknąć konfliktów, kto i dlaczego zajmuje właśnie to, a nie inne miejsce, warto kolejność zajmowanych miejsc wyznaczyć w drodze losowania. To rozwiązanie z reguły powinno zakończyć sąsiedzkie spory, a nawet i procesy sądowe. Nie ma żadnych przeszkód, aby teren wspólnego parkingu wspólnota ogrodziła, oraz zamontowała uliczne latarnie, a jeśli wspólnota posiada środki, może również wykonać zadaszenie parkingu. Gdyby wielkość parkingu okazała się zbyt duża na potrzeby wspólnoty, to pozostałe miejsca postojowe wspólnota może za odpłatnością dzierżawić innym zewnętrznym posiadaczom samochodów. Wówczas uzyskiwany przychód z opłat wspólnota przeznaczyć może na inne ważne potrzeby związane z utrzymaniem budynku. Na terenie wspólnym mogą powstać również garaże współwłaścicieli nieruchomości wspólnej lub osób z zewnątrz. W obu przypadkach, jeśli teren pod garażami nie został wydzielony z ogólnej działki, to garaże te będą należeć do wspólnoty mieszkaniowej, co oznacza, że współwłaściciele mogą nałożyć na ich użytkowników stałą miesięczną opłatę od powierzchni zajmowanych garaży. W takim przypadku wspólnota powinna z użytkownikiem garażu, podpisać umowę dzierżawy, w której powinna określić sposób, wielkość i termin płatności oraz powinna wskazać rachunek bankowy wspólnoty, na który powinny wpływać ustalone środki.

Może Ci się również spodoba

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *